Zakon Braci Mniejszych Kapucynów (łac. Ordo Fratrum Minorum Capuccinorum) to zakon nawiązujący do tradycji życia św. Franciszka z Asyżu i jego pierwszych braci franciszkanów założony przez Matteo Serafini z Bascio. W roku 1528 formalnie wyodrębnili się, w 1619 zatwierdzeni przez papieża, a w 1681 przybyli do Polski. Strój zakonny to kasztanowy habit z charakterystycznym długim kapturem przepasany sznurem (cingulum).

Zakon Braci Mniejszych Kapucynów w Polsce dzieli się na dwie prowincje:
 - Prowincję Krakowską p.w. Świętego Józefa Oblubieńca NMP
 - Prowincja Warszawska p.w. Świętych Wojciecha i św. Stanisława, Biskupów i Męczenników

Bracia Prowincji Warszawskiej żyją i pracują na 5 kontynentach: W Europie, w Australii, w Afryce, w Ameryce i Azji. Oprócz Polski nasze wspólnoty braterskie tworzą obecności na Białorusi, w Szwecji, na Łotwie i w Gabonie. Grupy braci lub pojedynczy bracia żyją i posługują w innych Prowincjach Zakonu: w Anglii, Australii, Gwatemali, Niemczech, Turcji, na terenie Włoch w Loreto, Frascati i Rzymie, w USA.

W roku 2009 Prowincja Warszawska liczyła 315 zakonników, w tym 195 kapłanów, 12 diakonów, 57 braci po ślubach wieczystych, 34 braci  po ślubach czasowych, 8 nowicjuszy oraz 9 postulantów. 91 braci żyje i posługuje Kościołowi Powszechnemu poza granicami Polski.

Ścisłą braterską wspólnotę Prowincji Warszawskiej tworzy 16 wspólnot klasztornych w Polsce, 1 klasztor i 2 domy obecności na Łotwie, 6 wspólnot klasztornych Kustodii Białorusi, 4 wspólnoty Kustodii w Szwecji i 3 wspólnoty w Gabonie.

    
Wyjaśnienie terminów

Zakon dzieli się na prowincje, kustodie, klasztory i domy - braterskie wspólnoty domowe.

Prowincja - to grupa braci i klasztorów z własnym terytorium, na czele której znajduje się minister prowincjalny wybierany przez braci podczas kapituły prowincjalnej i zatwierdzany przez ministra generalnego. 

Kustodia - to grupa braci zależnych od prowincji, którzy na określonym terytorium oddają się pracy misyjnej; kieruje nimi przełożony regularny, jako wikariusz ministra prowincjalnego. Podział ten ma zastosowanie do braci posługujących na Białorusi i w Szwecji.

Klasztor - jest to grupa braci składająca się z trzech lub większej ilości braci, mieszkających w domu prawnie ustanowionym, którymi zarządza gwardian. Gdy wspólnota mieszka w domu, który nie ma statusu klasztoru nazywa się "miejscem obecności", zarządzanym przez "przełożonego domu".