Kwatera 5 z 28 w cyklu „Legenda św. Franciszka” w Bazylice Górnej w Asyżu: Wyrzeczenie się dóbr. Żeby odbudować zniszczony kościół, Franciszek sprzedał część sukna, którym handlował jego ojciec. Rozgniewany Piotr Bernardone szuka syna, który chowa się przed nim w jaskini, a potem prowadzi go przed biskupa miasta, żeby sprawę rozsądził. Na fresku Franciszek stoi już bez szat, okryty płaszczem biskupa, ze wzrokiem zwróconym w górę, gdzie z nieba wyłania się ręka Boga Ojca. Ojca ktoś przytrzymuje za rękę. Biograf zapisał słowa Franciszka: „Aż do tej pory nazywałem cię ojcem na ziemi. Teraz zaś będę mógł bezpiecznie mówić: Ojcze nasz, który jesteś w niebie”.
O tej scenie rozmawiają br. Krzysztof Fabich i br. Piotr Owczarz, doktor teologii duchowości. Patrzą na nią oczami ojca, który słyszy od syna, że nie będzie go już nazywał ojcem, i oczami Franciszka, dla którego pierwszą relacją staje się relacja z Bogiem. Mówią o chrzcie, o nagości sprzed grzechu i o tym, co znaczy, że Franciszek „zaopatrzył się w krzyż”.
Pytanie na spotkanie: co trzymasz w rękach dlatego, że ktoś ci to kiedyś kupił?
Freski tradycyjnie przypisywane Giottowi (atrybucja sporna od 1912).
Biuro Prasowe Kapucynów - Prowincja Krakowska